برنامه نویسی C و Cpp – بخش دو

  • چهارشنبه ۱۶ تیر, ۱۳۹۵
  • ۲۰۰۱ بازدید

زبان برنامه نویسی C و ++C را می‌توان از این روی مهم دانست که شیوه بکارگیری بسیار شبیه به زبان های سی شارپ، جاوا، پی اچ پی و.. دارد؛ با یادگیری این زبان برنامه نویسی دید گسترده ای همچنین به دیگر زبان های برنامه نویسی خواهید داشت.

بخش یک این آموزش “برنامه نویسی C و Cpp – بخش یک” را بهتر است پیش از خواندن این نوشته بخوانید.

برنامه نویسی C و Cpp – بخش دو

در نوشته پیشین به آنجایی رسیدیم که یک برنامه ساده را که یک پیام چاپ می‌کند را بنویسیم و اجرا کنیم؛ ولی بهتر است دیگر وارد نکات با ارزش این زبان برنامه نویسی شویم.

متغیر ها در زبان سی

شاید بخواهید در یک برنامه ای از یک سری داده ها بهره ببرید که نیاز است روی آنها پردازش هایی انجام شود؛ برای نمونه اگر بخواهید برنامه ای بنویسید که دو عدد را دریافت می‌کند و حاصل جمع این دو عدد را چاپ کند باید از متغیر ها کمک بگیرید.

متغیر ها در زبان برنامه نویسی سی بخش هایی از حافظه کامپیوتری را اشغال می‌کنند و در آنها می‌توانید مقادیری را ذخیره کنید؛ در اینصورت برای نمونه ای که گفتیم بهتر است 3 متغیر در نظر بگیریم، دو متغیر برای قرار دادن اعدادی که از کاربر می‌گیریم و یک متغیر هم برای قرار دادن حاصل جمع مقادیر این دو متغیر در آن!

اکنون که باید از متغیر ها بهره ببریم باید بگوییم که نام متغیر ها چگونه انتخاب می‌شوند و چند گونه متغیر داریم.

در زبان سی باید هر متغیری که قصد بکارگیری آن را داریم معرفی کنیم و گونه(نوع) و نام آن متغیر را هم مشخص کنیم؛ نمونه:

int a=2;

در کد بالا متغیری از گونه integer و با مقدار اولیه “2” و نام a معرفی شده است؛ هنگامی از integer برای معرفی یک متغیر بهره می‌بریم که بخواهیم در آن متغیر یک عدد صحیح قرار دهیم.

به همین ترتیب گونه های float، char به ترتیب به متغیر از گونه کاراکتری و متغیر از گونه اعشاری اشاره دارد؛ جدولی برای نمایش گونه های متغیر در زیر آورده شده است.

C_Data_Type_CupCode_ir

گونه های داده ها در زبان سی

بنابراین اگر بخواهیم برنامه ای بنویسیم که جمع دو عدد صحیح را محاسبه کند و پاسخ را چاپ کند باید کدی مشابه کد زیر بنویسیم.

#include<stdio.h>
main(){
int a,b,c;
scanf("%d%d",&a,&b);
c=a+b;
printf("%d",c);

}

در خط نخست به دلیل بکارگیری تابع های دریافت و چاپ در برنامه، کتابخانه ای که تعریف توابع در آن وجود دارد را فراخوانی کرده ایم.

در خط دوم تابع main که باید در هر برنامه ای وجود داشته باشد معرفی و با کاراکتر ” } ” آغاز شده است.

در خط سوم متغیر به نام های a،b و c از گونه int که به معنای عدد صحیح است بدون هیچگونه مقدار دهی اولیه تعریف شده اند.

در خط چهارم دستور scanf که کار دریافت مقدار از کاربر را انجام می‌دهد نوشته شده که تعریف ان در کتابخانه stdio.h است که در ابتدای بررنامه آن را فراخوانی کرده ایم؛ در این دستور با نوشتن دوبار d% دو مقدار را از نوع decimal یا عدد دهدهی(عدد عادی) دریافت شده و اولین مقدار دریافتی در متغیر a و دومین مقدار دریافتی در متغیر b قرار خواهد داده شد؛ شیوه نگارش این دستور را به یاد داشته باشید.

در خط پنجم یک محاسبه ریاضی انجام شده است به این صورت که دو مقداری که در متغیر های a و b قرار دارد و از کاربر دریافت شده است با یکدیگر با عملگر + جمع می‌شوند و حاصل در متغیر c قرار داده می‌شود.

در خط ششم دوباره با دستور printf روبرو می‌شویم که این بار به جای چاپ یک پیام ثابت و یا یک جمله می‌خواهد مقدار یک متغیر را چاپ کند؛ با نوشتن d% مشخص می‌شود که می‌خواهیم یک متغیر که مقداری decimal دارد را چاپ کنیم و ان متغیر در ادامه مشخص شده که متغیر c (حاصل جمع دو متغیر a و b) است.

شیوه نگارش دستور printf را هم به یاد داشته باشید.

دستور شرطی در زبان سی

گاهی ممکن است در برنامه ای نیاز باشد تا با یک شرایط خاص یک دستور و یا یک کاری انجام شود؛ دستور شرطی، دستوری است که با بررسی درست بودن شرایط کد های خاصی را اجرا می‌کند.

Syntax دستور شرطی

if(condition){
statment1;
statment2;
...
}
else{
statment3;
statment4;
}

دستور شرطی همان واژه if در زبان انگلیسی به معنای اگر است،کد بالا اینگونه بدست کامپایلر تفسیر می‌شود که اگر condition که همان شرط است برقرار بود دستور های میان {} را انجام بده(statment1 و statment2)و اگر نه که همان واژه else است دستورات {} را انجام بده که statment3 و statment4 هستند.

نکته : منظور از واژه condition یک عبارت شرطی مانند a>b یا a==0 است و منظور از statment یک دستور است که می‌تواند هر چیزی باشد.

برای نمونه اگر بخواییم برنامه ای بنویسیم که در صورت 0 بودن مقدار متغیر a پیامی را چاپ کند برنامه زیر این کار را انجام می‌دهد.

#include<stdio.h>
main(){
int a=0;
if(a==0){
printf("%d barabare 0 ast.");
}
else{
printf("%d barabare 0 nist.");
}
}

از سوم آغاز می‌کنیم؛در این خط متغیری از گونه عدد صحیح که با int نمایش داده می‌شود با مقدار اولیه 0 معرفی شده است.

خط چهارم دستور شرطی است و در صورتی که مقدار درون متغیرش برابر با 0 باشد پیام ” 0 barabare 0 ast.” نمایش داده می‌شود و در غیر اینصورت پیامی نسبت به عدد وارد شده چاپ می‌شود چرا که ما در چاپ پیام خواستیم تا عدد موجود در متغیر a هم چاپ شود.

نکته : اگر به خط 3 و 4 برنامه موشکافانه نگاه کنید تفاوتی بین کاراکتر و عملکر = با == خواهید دید؛ در خط سوم از = برای ریختن یا جای دادن یک مقدار در یک متغیر بهره گرفته شده در صورتی که در خط چهارم از == برای بررسی برابر بودن مقدار درون متغیر a با مقدار 0 بهره گرفته شده و در واقع ==  معادل = ریاضی است نه = ! 😀

بخش دوم این آموزش را تا پایان نکات دستور شرطی به پایان می‌‌رسانیم!

برنامه نویسی C و Cpp – بخش دو
به این نوشته امتیاز بدهید
برای دریافت تازه‌ترین ها به کانال تلگرامی کدفنجونی بپیوندید : cupcode_ir@

دیدگاه خود را در میان بگذارید

@

شما ربات هستید؟ *